Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne ileten sensörler gibidir. Beynimizde bulunan görüntü işleme kısımlar, sembolleri ayırt etmek için geliştirilmiştir. Biraz ağır kasıtlı olmayan düzensizlik bu süreci yavaşlatabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görme kabiliyetini güçleştiriyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bazı görme alanlarının kapanmasına düzenleyebilir. Beynin bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın kısmen bölük birbirine karışmış neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması fark etmez bir kişisel durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, sembolleri eksiklikler veya zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların dışındaki riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri sığdırmadan fark etmeden düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, sinirsel yapının bu duruma gelişen hasarları nedeniyle görme bölgesi eksikti durumunda. Özde belirtilen, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını yer. Bu durumun en çarpıcı örnekleri, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına sıkça tedavi görülür, hastaların görüneni kesin inanmak istediği gibi düşüncesine mümkün değildir. Bu ilginç düzenek, dünyaya bakış kavrayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve tanımlanmış şekillerin görüntülenmesine sebep gelişebilir. Bunun durum, görsel sanrı sonucudur ve genellikle görüntü bozuklukları sonuçlarıyla görülür. Beyin dışarıdan yeterli görüntü uyaran yetişmediğinde, kendi iç depolarını kullanmaya çalışmalar çalışmaya başlar. Sonuç olarak, zihin bozuk alanı, anı veya tesadüfi canlandırılmış resimlerle doldurmaya çalışır, duygulara gerçek olmayan kurgulanmış ortam yaklaştırır. Bireyler bu|bu|n] görüntülerin sıklıkla gerçek olmadığını fark edebildikleri halde son derece korku yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel halüsinasyon görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Felç sonuçlarında, Parkinson veya yoğun baş ağrıları içerir. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik bir örnektir. Görüntüleri çekilen şeylerin gerçek olmadığını zaman içinde anlayabilirler. Bu nedenlerle, vizüel bozukluk görüntüleri gören kişilerin, psikiyatrik etiketler yerine, uzman nörolojik muayeneleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, hayati adımların atılmasını zorunludur. Hasta bireylerin erken değerlendirilmeleri, sinir sisteminin öz sağ kalan dükkanlarını desteklenerek gözle görülen görme kapasitesini yeni edindirmeyi kolaylaştırabilir. Uygulanan bireysel göz hareketleri ve stratejik awareness, bireylerin kullanım alanlarını daha iyi fark etmelerine olanak sağlar. Sonuçta eğitimler, bireylerin sosyalleşmelerini dikkatle fark etmeyi edindirmesini sağlar, düşmelere karşı koruma artabilir. Bu süreç sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.